Türkiye Ligini düsündüğümüzde 15 dakika sürede 13 sayı iyi deriz, 10 dakika 13 sayı güzel

deriz, 5 dakika 13 sayı muhtesem bir adam deriz!

NBA’ de bu durum biraz daha değisik. 15 dakika 13 sayı iyi değil, 10 dakika 13 sayı fena değil,

5 dakika 13 sayı güzeldir. Ama dediğimiz bu olay 10 dakika içinde değil, 35 saniye içerisinde 13 sayı!

Hemde NBA’in en iyi savunma yapan takımı Spurs’e karsı. Bahsettiğimiz kisi sizinde bildiğiniz gibi

NBA de efsane olmaya yakın T-Mac.

İnsan nasıl basarabilir ki bunu? Sans desek, hepsi mi sanstı. Tesadüf desek hepsi mi

tesadüftü tabi ki değildi. Ondaki kusursuz özgüven, tecrübe ve yetenek sentezi sonucu ortaya çıktı bu

sonuç aslında. Son 35 saniyede topu alıp, Spurs’u mahvederkenki haline bir bakın, bir kere bile

arkadaslarına bakmadı, içinde bulunduğu pozisyon, durum ne kadar zor olursa olsun hiç düsünmedi

çünkü o atacağından adının Tracy Mcgrady olduğu kadar emindi.

Gelelim o geceye. Bu maçta ki son 35 saniye, herkesin fani hayatında zamanını ayırıp

kesinlikle izlemesi gereken bir süre. Böyle bir sey kolay kolay tekrar etmez. Spurs-Houston maçını o

gece canlı canlı izleyebilenler, hatta Houston taraftarı olarak salonda bulunan Amerikalılar ne kadar

sanslı olduklarını biliyorlar mı? Böyle bir tarihe tanıklık etmek herkese nasip olmayabilir, nitekim

çoğumuz benim gibi olayı duyduktan sonra maçı izleyenler kervanına girebilir.

Spurs için kâbus dakikaları geçmek bilmedi aslında aldık denilen maçın göz göre kaybedilisi,

herkesin çaresiz, ne yaparsa yapsın sadece T-Mac’e bakması ve bütün maçın kaderinin ona bağlı

olması. Spurs oyuncularının tek yapabildiği T-Mac’i izlemekti. Zaten sahada böyle bir insan üstü bir

varlık varken, baska bir seçenek de yoktu onlar için.

İste o inanılması zor 35 saniye ve özeti:

T-Mac topu çok çabuk hücuma getirerek 35 saniye kala el üstünden çok ama çok zor bir üçlük

soktu. Ancak 31 saniye kala kendisine yapılan taktik faulde Devin Brown yine 2/2 atınca San Antonio

yine 78-71 öndeydi ve gayet rahattı, T-Mac’in bu üçlüğü gayet doğaldı.

Fakat T-Mac yine topu çok çabuk rakip sahaya getirdi ve küçük bir fake ile Duncan’ın

sıçramasını sağlayarak potaya bir üçlük daha gönderdi. Onca yıllık tecrübesine rağmen bu feyki yiyen

Duncan, sıçrayan T-Mac’e çarpmıs, dengesini iyiden iyiye bozmustu, o kadar yamuk bir sekilde bir

insanın antrenmanda bile üçlük atması zor sayılabilirdi ama T-Mac son anda bileğini düzelterek

inanılmaz bir sekilde topu potaya gönderdi. Ve top çemberin içinden geçip basket olurken, aynı anda

hakemin faul düdüğü duyulmustu. Bir de faul atısı kullanan T-Mac bir hücumda attığı 4 sayı ile 24

saniye kala farkı 3’e indirdi: 78-75

Hücum Spurs’deydi, Houston iyi baskı yaptı ama Spurs topu iyi dolastırdı fakat 17 saniye kala

Tim Duncan’a faul yapıldı. O aralar Duncan, bir hayli faul sorunu yasıyordu aslında bu son iki

sezondan beri gelen bir süreçti, gerçekten bazen atabiliyor bazen de atamıyordu. Her seye rağmen

Duncan da 2/2 attı ve Spurs taraftarlarının ve bench biraz daha rahatladı. Fark yeniden 5 sayıya

çıkmıstı: 80-75

Houston son molasını almıstı artık topu yarı sahaya

tasıma sansları da kalmamıstı. Top tabi ki T-Mac’e gitti. TMac,

NBA’in beklide en iyi savunmacılarından biri olan Bowen

tarafından savunuluyordu. Dengesiz bir sekilde sıçradı,

nerdeyse potayı görmeden attı ama sonuç gene üç sayıydı, o

mucize ellerden çıkan top yine o çemberden geçmisti. Artık 11

saniye kala fark 2 sayıya inmisti, salondaki Houston taraftarları

cosmus hepsi gitti denilen maça T-Mac sayesinde tekrar

inanmıslardı.

Fark sadece 2 ye inmisti ama artık Houston’un molası

yoktu. Spurs molayı aldı ve topu yarı sahaya tasıdı. Olası bir

top kaybına ve Houston’a kendileri sayı bulmadan bir hücum

sansı tanımaya tahammülleri dahi yoktu. Popovic’in basarılı

stratejisi sonucu, topu Spurs’un en yüksek yüzdeli faul

atanlarından biri olan Devin Brown’a topu getirmeyi

basarmıslardı. Ancak Brown, belki de hayatında yapmadığı bir

hatayı yaptı. Baskıdan kaçmak isterken , ayağı kaydı ve topa atlayan T-Mac topu kaptı.

Belki Brown’un ayağının kayması ve top kaybı, Tanrı’nın T-Mac’a bu mucizevi basarısının

sonucu verdiği bir hediyeydi. 7 saniye kalmıstı fark 2 sayıydı, Spurs’un kesinlikle muhtesem bir

savunma yapması gerekiyordu. T-Mac topu alır almaz, muhtesem bir özgüvenle Spurs yarı sahasına

geçti. Artık ne düsünecek zamanı, ne de kaybedecek vakti vardı. 3 saniye kala , üç sayı çizgisinin

yarım metre kadar gerisinde üzerine doğru gelen Bowen ve Rose’a rağmen, hafiften yana doğru

uçarak belki de su ana kadar attıklarından çok daha zor bir pozisyonda topu çembere gönderdi.

Top çembere doğru gidiyordu, Spurs oyuncuları çaresiz

sadece topu izleyebiliyorlardı ne yaparlarsa yapsın o gece T-Mac’i

engelleyememislerdi. Houston taraftarı ve oyuncuları için çok uzun

bir zamandı o topun çembere gidisi, hemen hemen herkesin nefesi

kesilmis, kalpleri en üst seviyede atıyordu.

Ve beklenen oldu top çemberden geçti ve Houston

mucizevi bir sekilde 81-80 öne geçti. T-Mac’in suratındaki ifade,

yaptığı hareketler ne kadar büyük bir seyi basardığının

göstergesiydi. San Antonio sonda Brown’un ayağının kayması

sanssızlığının dısında her seyi doğru yaptı. Taktik faullerde 6/6 attı

ama bu T-Mac’e yetmedi.

Reggie Miller’ın 1995 Doğu Konferansı yarı finalinin ilk

maçında, New York Knicks deplasmanında son 8.9 saniyede attığı

8 sayı kadar olmasa da ( çünkü o play off zamanıydı ve Play off

yükü ,heyecanı ve sorumluluğu her zaman daha ağırdır ) T-Mac

NBA tarihinin en inanılması zor anlarından birini yarattı.

Eğer o maçta, maç bitti diyerek salondan çıkan

seyirciler varsa, herhalde hayatlarındaki en büyük hatayı

yapmıslar ve büyük bir ders almıslardr..

Kimilerine göre sans, kimilerine göre tesadüf.

Ama kesin olan bir sey var ki, T-Mac o gece tarih yazdı ve

herkes, her zaman bu tarihe tanıklık etme sansı

bulamayacak, ilerleyen yıllarda bu performans NBA

efsaneleri arasına girecek…