|
Yazar Cem Aydın
|
|
Wednesday, 06 February 2008 |
Türk Milli Takimimiz 2002 Indianapolis`da Machado`nun mucizevi üçlügüyle kaybettigi Brezilya maçinin bir nevi rövansi olan mücadelede rakibini özellikle son çeyrekteki etkili ve bir o kadar da sogukkanli oyunuyla 73-71 yenmeyi basardi.Yine savunma gücümüzle ve üç sayilik atislardaki mükemmel yüzdemizle kazandigimiz maçi,mümkün oldugunca kisa özetlemeye çalisacagim.Çünkü su Memo ve Hido meselesi hakkinda söyleyecegim bazi seyler var.iyice deli olmaya basladim...
Maçta belli bir bölüm hariç sürekli içeriyi zorlamamiz,zorlama üçlüklere yönelmeyip bos buldugumuz dis atislardan yararlanma yolunu seçmemiz,Serkan`in kendini nihayet bulmasi ve her maçta oldugu gibi yüksek savunma gayretimiz bizi galibiyete tasiyan etmenlerdi.
Keza bu savunma gayretimiz sonucunda Engin,Serkan ve hiç ummadigim sekilde ibrahim`in kazandirdigi hücum faullerle birçok Brezilya akinini kestik ve çaldigimiz toplarla birlikte rakibi hataya zorlayarak kazandigimiz hizli hücumlar sonucu birçok sayi bulduk.Yani savunma basarimiz çogu kez hücuma da yansidi.
Ayrica üçlüklerde mükemmel bir yüzde yakalamamiz galibiyetimizin ana unsurlarindandi.Sadece disarda bos adami bularak üçlük kullanmamiz ve zorlama atislara yönelmememiz de bazi aliskanliklardan yavas yavas kurtuldugumuzun göstergesi.
Son çeyrekte verdigimiz mücadele içinse söylenecek birsey yok.inanilmazdi.Hakemin oyun kurallariyla bagdasmayan bir karardan sonra Barbosa`nin iki serbest atisi da kaçirmasi,maçi hakeden tarafin kazanmasini sagladi.
Ama maçin önemli bir bölümüne Brezilya takiminin hakim oldugunu ve konsantrasyon sorununu da birçok kez yasadigimizi kabullenmek gerek.Öncelikle tempo her arttiginda(ve dikkat ederseniz hep maçin temposunu düsürüp oyunu sete set hücuma yayiyoruz)düsük tempoyu seven bir yapimiz olmasindan dolayi ibre hep Brezilya`ya döndü.Ayrica takim savunmasini ne kadar iyi uygulasak da bire bir savunmada Brezilya kisalari çabukluk avantajlarindan yararlanarak devamli içeriye penetre edip topu Splitter-Varejao ikilisine indirdiler ve çogu zaman da basarili oldular.Uzunlarimiz da birkaç iyi blok yapmalarina ragmen ön alan savunmasinda bana göre sinifta kaldilar(tabi bunda Kaya ve Fatih`in erken faul problemine girmesi de etkili oldu)ve bu ikili toplamda 21sayi,15ribaunt üreterek bize zor anlar yasatti.Barbosa`nin sampiyonadaki en iyi oyununu çikarmasi da(26sayi)cabasi.Buna top kayiplarinda 21-12 önde olmamizi ve birinci oyun kurucumuz Hakan`in da top sürmekten baska birsey yapmamasini eklersek(zaten 7 dakika süre aldi)maçi izlemeyen birinin Türkiye nasil galip gelmis demesi yüksek bir ihtimal.Ama gerek üst düzeydeki savunma gayretimiz,gerek sutör bir takim olmasiyla taninan Brezilya`nin 2/17 üçlük atabilmesi gerekse de Serkan-ibrahim ikilisinin toplamda 40sayi üreten Machado-Barbosa ikilisine 35sayiyla karsilik vermesi bize önemli bir galibiyet kazandirdi.
Brezilya`nin sert faullerine ve pis islerine gelirsek,yadirgamiyorum açikçasi.Sonuçta bu ne olursa olsun kazanmak için oynanan bir spor ve galibiyet için de her türlü sertlige,her türlü pis ise,her türlü tahrige basvurmak,bazi ülke basketbol ekollerinin temelini olusturuyor.Kimi zaman Brezilya basketbol disi hareketlerde bulunsa da,eminim ki hakem eger kararlarinda daha adil olsa ya da biz de ayni serlikte bu savunmaya karsilik versek maç çok daha farkli bir skorla biterdi.
Asil deginmek istedigim nokta,bu kadar güzel bir galibiyet almamiza ragmen,sevgili Dogan Hakyemez karsilasma sonrasi tam hatirlamamakla beraber"Bu galibiyet generaller de olmadan birseylerin basarilabilecegini herkese gösterdi"ye benzer bir açiklamada bulunarak vatan hainleri(!)Türkiye`yi yüz üstü birakan(!)Hido ve Memo`ya çok güzel bir göndermede bulundu.
O zaman"Bizim asil hedefimiz 2010"demeyecektiniz sevgili Dogan Hakyemez.Alinabilecek basarisizliklari daha sampiyona baslamadan ört bas etmeye çalisip,alinan her yenilgiden sonra"Biz zaten gençlerle bir yerlere gelmeye çalisiyoruz.Tecrübesiz bir kadroyuz.Gelecegin takimini kuruyoruz"açiklamalari yaparsaniz,benim kafamda soru isaretleri olusur.sunu söyleyeyim ki kimse Türk Milli Takimi`ndan böyle bir mücadele,böyle bir gayret,böyle bir kazanma hirsi beklemiyordu.Buna Dogan Hakyemez de dahildir.2001 Avrupa ikinciliginde en önemli payin bu oyuncularin oldugu unutulmamali.Türk Milli Takimi basketbolda belli bir yer kazandiysa,hatta wildcardla turnuvaya çagrilacak kadar saygin bir konumdaysa bunu Hido ve Memo`ya borçludur.Peki ne oldu?ilk önce dinlenmek istediklerini söyleyip,ardindan fikir degistirerek Temmuz`un sonuna kadar hazir oluruz diyen bu çocuklari bir kalemde silip attilar,harcadilar.Kendisinin de içinde bulundugu basina dil uzatan Ömer Onan`i takimdan koparan da Dogan Hakyemez`dir,basarisizliklarin sorumlularindan olarak gördügü Hüseyin Besok`u takimdan koparan da Dogan Hakyemez`dir.Bir anda hiç kimsenin haberdar olmadigi prensipleri bas gösterip Hido ve Memo`yu kadroya almayan Tanjevic,SLAM Dergisi`ne verdigi röportajda "Keske o basin toplantisini yapmasaydim.Pismanim."gibi bir açiklamada bulunmus.Biri mi zorladi acaba?Mesela adi bu satirlarda geçen biri olabilir mi bu kisi?
Basketbol dalinda kazandigimiz basarilarda büyük rol oynayan bu oyuncularimizi neden kimse savunmuyor,neden hala asagilamaya devam ediyoruz anlamiyorum.Pekçok arkadasin benimle ayni fikirde olmadigini da biliyorum.Ama o kadar basit olmamali.Birileri,milli takimi parmaginda oynatmamali,oynatamamali.Takimimiz bu denli güzel giderken böyle açiklamalara gerek yok.
simdi konusma sirasi Hakyemez`de.Ama yarin birgün,Türk basketbolu yine yere çakilirsa,Ersan ve Cenk de NBA`e gidip aflarini istedikleri zaman yine Hakyemez ve ekibi tarafindan harcanirlarsa,konusma sirasi bu sefer Mehmet Okur ve Hidayet Türkoglu`na geçer.Herkes dikkatli olsun... »
Yorum yok
» Yorumu Gönder
Sadece üyeler yorum yazabilir
Lütfen giriş yapın veya üye olun!.
|
3SAYI 
