New York Knicks için çöküşün tam olarak ne zaman başladığını söylemek zor.San Antonio Spurs’e, kaybettikleri final serisinden sonra başladığını söylemek çok saçma olur. Çünkü o sezon play-off’lara son sıradan kapak atmışlar ve finalde bütün pivotlarının sakatlanması gibi bir şanssızlık sonucu seriyi kaybetmişlerdi.

Çöküşün başlangıcı...

     Knicks’in Nba’nın en pahalı, ama en işe yaramaz organizasyonu konumuna gelmesinin ilk adımı, Allan Houston gibi yetenekleri belli, asla süperstar olmamış ve olamayacak bir şutöre, 6 yıl için; 100 milyon dolar verilmesi ile başladı. (Isiah Thomas’ın kulakları çınlasın.). Sonrasında ekibe, başka takımlarda yıldızı parlayan ama organizasyondan koptuktan sonra Knicks’te eski oyunlarını sergileyemeyen yıldızları doldurmaya başladılar. İşin kötü yanı şuydu ki; bu isimler eski günlerinin büyüsünde yaşamaya devam edip, sürekli sorun çıkarıyorlardı. Takıma yük getiren oyuncuların çoğunun ise, Isiah Thomas döneminde takıma katılmış olması her Nba efsanesinden iyi yönetici olmayacağını kanıtlar gibiydi. (Jordan ve Kwame faciasını unutan var mı J)

    Stephon Marbury gibi, New York’ta efsane bir ismi takıma katmak için devasa kontratını sırtlanmanın yanında Penny  Hardaway gibi diz sakatlığı yüzünden  Knicks’e, hemen hiç bir şey verememiş, bir isim de kadroya dahil edildi.Bu isimlere karşılık Suns’a gönderilen ve kariyeri bitti gözüyle bakılan McDyess’ın, Suns doktorları elinde kendine gelip; Pistons’ta kontrat imzalayıp, ligin en iyi altıncı adamlarından biri olduğunu unutmayalım. Ayrıca, McDyess’a karşılık Denver’a verilen Marcus Camby’nin zaman zaman sakatlıklar yaşasa da bu sezon kariyerinin zirvesine ulaşarak yılın savunmacısı olduğunu da belirtelim. Draft hakkı ile Nikoloz Tskitishvili’nin seçilmesi ise ayrı bir fiyasko.! O da hiç kuşkusuz, Denver için yazılacak koskoca bir yazının konusu.

     Ayrıca, takımın hücumdaki en büyük silahlarından olan Latrell Spreewell’ın, Minnesota’ya hiçbir karşılık alınmadan gitmesine izin verilmesi de, çok büyük bir hataydı. Zaman zaman sorun çıkarsa da, kesinlikle karşılıksız gönderilmesi çok büyük yanlıştı.

     Takımdaki yetenekli pivotlardan olan Nazr Mohammed’in yüreğinden kimsenin şüphe etmediğini ancak pozisyonuna göre kısa kaldığı gerçeği reddedilmeyeceğini söyleyebiliriz. Fakat,  Malik Rose karşılığında Spurs’e gönderilmesi de büyük bir hataydı.

    Seattle’da tembelliği ile ün yapmış olan ( rakip takımın bir önceki maçının video gösteriminde uyuyacak kadar tembel J) Jerome James’ e ise; bir-iki maçta Spurs uzunlarına zor anlar yaşattığı için yıllık 5 milyon $, verilmesi de, tamamıyla bir menajerlik başarısıydı.

    Bulls’tan, Eddy Curry alınırken; verilen draft hakkının bu sene ikinci sıra draft hakkına dönüşmesi ise Curry’nin nispeten iyi performansı ile telafi edilebilir bir hal alması da,olumsuzlukların yanına bir artı olarak ekleniyordu..

    Kurt Thomas’a karşılık Suns’tan gelen Quentin Richardson’da run&gun tarzı basketboldan sonra, Knicks’te aradığını bulamayıp başa bela olanlardan...

   Ve en önemli hamle: Steve Francis... Eski  all-star oyuncu, geçmişiyle alakası olmayan oyununun yanında, problemli kişiliği ile de; Thomas’ın dikkatini çekti ve Knicks kadrosuna katıldı. Karşılığında Penny Hardaway yollandı denildiğinde, Thomas’ın başına saksı düştüğü için akıllıca bir iş yaptığını; düşünerek şaşıranlar, Trevor Ariza gibi yetenekli ama oyunu ham olduğu için zaman zaman yaptığı patlamalar dışında ortada gözükmeyen bir cevherin gönderildiğini öğrenince, Thomas’ın, eski psikolojisine geri döndüğüne emin oldular…

Draft(?)

    Peki, Isiah Thomas hiç mi işe yarar bir şey yapmadı diye soranlar olacaktır?

-Tabi ki, yaptı:Takıma draft hakları ile takıma çok yetenekli gençler katmayı başardı:’’David Lee, Nate Robinson, Channing Frye’’,hatta bu sezon seçtiği için eleştirilse bile ‘’Renaldo Balkman ve Mardy Collins’’.Bu gençlerin zaman zaman maçta kontrolü ele alarak Knicks için önemli performanslar ortaya koyduğuna şahit olduk.Bu sezon özellikle, David Lee benchten gelerek double-double ortalaması ile oynadı ve bence ‘’MIP’’in en büyük adayıydı (Barbosa olmasaydı tabii). Ayrıca; Nate Robinson’ın da bazı maçlarda takımı sürüklediğine şahit olduk.

Yıldız Hayranlığı...

   Isiah Thomas’ın, her ne kadar; iki maçta, iyi oynadığımı görecek olsa, bana milyon dolarlık kontrat verecek kadar kötü bir GM olduğunu düşünsem de, draftlardan yetenek çıkarma işinde Nba’nın en iyilerinden biri. Bu yüzden bence yapılması gereken, Knicks’in kısa vadede başarılı olmak için; yıldız oyuncuların peşine düşmek yerine uzun vadeli bir plan yaparak, gençlere yatırım yapmasından geçiyor. Ama ayran gönüllü, GM Isiah Thomas bildiği yoldan şaşmıyor ve bu off-season’da Jermaine O’Neal, Kevin Garnett, Rashard Lewis, Pau Gasol, Vince Carter ve Shawn Marion gibi yıldızları takıma katmak istediklerini açıklıyor. Bu isimlerin takıma gelme olasılığı olsa bile karşılığında kimlerin gideceği ve takıma ne kadar uyum sağlayacakları da düşünülünce çok bilinmeyenli uzay araştırması tadında bir problem çıkıyor ortaya.

Lider eksikliği ve Ewing’in laneti...

     New York’un bu hale gelmesinin en büyük sebebi, bence bir lanet. Patrick Ewing apar topar Seattle’a takas edildikten sonra, Knicks’in her sene biraz daha dibe battığını gerçeğini kimse inkar edemez. Sadece Knicks değil; Ewing’de her ne kadar Nba efsanelerinden olsa da Knicks’ten sonra görev aldığı, hiçbir takımında eski başarılarını yakalayamadı. Knicks’in en büyük eksikliği aslında burada yatıyor. Takıma abilik edecek,tecrübesi ile takımı toparlayıp yol gösterecek tarzda bir yıldız olmayışı...Takımdaki yetenekli gençler ile tecrübeli bir ya da birkaç oyuncunun Knicks organizasyonu içinde bir bütün haline gelmesi sağlanmadığı takdirde  Knicks ekibinin  play-off’ları tv’den seyretmesi,haydi mucize eseri gitse bile; ilk turda elenmesi kimse için sürpriz olmayacaktır.

   Nba’nın efsane takımlarından, New York Knicks’i eski günlerinde tekrar görebilmek dileğiyle hoşçakalın...